Jedno \u017cycie masz, komu dasz ten kwiat? \/ Nie id\u017a za rzek\u0119 zginiesz tam \/ komu dasz ten kwiat? \u017bycia swego kwiat? \/ kiedy zza rzeki padnie strza\u0142? \/ ludzie nie gi\u0144cie wy ocalicie \u015bwiat \/ ludzie ludzie szkoda was. To wojna zgin\u0105\u0107 ma!<\/p>\n
Tej piosenki nauczy\u0142am si\u0119 kiedy\u015b w harcerstwie. Dzi\u015b uparcie brz\u0119czy mi w g\u0142owie, gdy tylko w\u0142\u0105czam radio i s\u0142ysz\u0119 kolejne doniesienia o zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 wojnie w Iraku. Gdy pisze te s\u0142owa m\u00f3wi\u0105, \u017ce wybuchnie lada dzie\u0144. Jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 \u015bwiat, gdy tekst uka\u017ce si\u0119 drukiem?<\/p>\n
W moim domu o wojnie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 od zawsze. Mo\u017ce dlatego, \u017ce gdy wybuch\u0142a tata mia\u0142 6 lat? 1 wrze\u015bnia sp\u0119dzi\u0142 p\u00f3\u0142 dnia na nocniku. Na Warszaw\u0119 lecia\u0142y bomby, a on obejmowa\u0142 za grzyw\u0119 konika na biegunach i trz\u0105s\u0142 si\u0119 ze strachu. Opisa\u0142 to w swojej ksi\u0105\u017cce z czas\u00f3w wojny. A tak\u017ce to jak dosta\u0142 mask\u0119 gazow\u0105 i le\u017ca\u0142a u niego w \u0142\u00f3\u017cku na poduszce ko\u0142o pluszowego misia. O wojnie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 te\u017c dlatego, \u017ce ojca brat zgin\u0105\u0142 w powstaniu. Mia\u0142 16 lat. Tyle co wi\u0119kszo\u015b\u0107 czytelnik\u00f3w Cogito. By\u0142 7 wrze\u015bnia 1944 roku. Gdyby nie wojna pewnie siedzia\u0142by w szkole i strzela\u0142 z procy do kole\u017canek. Ale by\u0142 w oddziale \u017candarmerii AK u majora Barry`ego. Szed\u0142 do szturmu. W tym miejscu, gdzie dzi\u015b stoi Pa\u0142ac Kultury dosta\u0142 w g\u0142ow\u0119, a potem w piersi. Koledzy wci\u0105gn\u0119li go do bramy, ale dow\u00f3dca krzykn\u0105\u0142: „Rzu\u0107cie to \u015bcierwo! Do szturmu skurwysyny! Do szturmu!” Tata zawsze m\u00f3wi\u0142, \u017ce Antek chyba nigdy nie ca\u0142owa\u0142 si\u0119 z dziewczyn\u0105.
\nMa\u0107ka urodzi\u0142am w niedziel\u0119 15 sierpnia. To rocznica cudu nad Wis\u0142\u0105, dzie\u0144 Wojska Polskiego, urodziny Napoleona. Kiedy tata przyszed\u0142 do mnie do szpitala pop\u0142aka\u0142 si\u0119. My\u015bla\u0142am, \u017ce ze szcz\u0119\u015bcia, \u017ce ma wnuka, kt\u00f3rego nazwa\u0142am jego imieniem. Ale tata powiedzia\u0142, \u017ce … ze strachu. Bo to czego boi si\u0119 najbardziej to wojna. I tego, \u017ce Maciek zostanie kiedy\u015b \u017co\u0142nierzem i nie daj Bo\u017ce zginie. Na razie Maciek ma dopiero 9 lat, ale gdzie\u015b tam w krajach bliskiego i dalekiego wschodu gin\u0105 takie dzieci. Mo\u017cna je bowiem wykorzystywa\u0107 w czasie dzia\u0142a\u0144 wojennych. Cho\u0107by do noszenia meldunk\u00f3w. W\u0142a\u015bnie to robi\u0142 w Powstaniu m\u00f3j tata. Plus jeszcze co\u015b. Znacznie gorszego. Jego broni\u0105 by\u0142a \u0142opata. Kopa\u0142 ni\u0105 groby dla swoich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, lub troch\u0119 mniejsze do\u0142ki, by zakopa\u0107 w nich \u015bwie\u017co amputowane ko\u0144czyny dzieci jeszcze mniejszych od siebie. Umieraj\u0105c nieprzytomny meldowa\u0142 dow\u00f3dcom. No i prosi\u0142 o pistolet, kt\u00f3rego nigdy nie dosta\u0142.
\nNienawidz\u0119 wojny. Pewnie dlatego pacyfistyczne przekonania do\u015b\u0107 szybko trafi\u0142y do mnie. Mia\u0142am pok\u00f3j obwieszony pacyfkami. Wyczyta\u0142am bowiem gdzie\u015b, \u017ce to znak, kt\u00f3ry narysowa\u0142o palcem na piasku umieraj\u0105ce dziecko z Hiroszimy. No i 30 razy ogl\u0105da\u0142am musical „Hair” nakr\u0119cony przez Milosza Formana. Do dzi\u015b pami\u0119tam z tego filmu okrzyk z manifestacji pokojowej protestuj\u0105cej przeciwko wojnie w Wietnamie: „Chodzi o to, \u017ce biali chc\u0105 wys\u0142a\u0107 czarnych na wojn\u0119 z \u017c\u00f3\u0142tymi o ziemi\u0119, kt\u00f3r\u0105 zabrali czerwonym!”.
\nDla wielu z nas ta wojna, kt\u00f3ra ma wybuchn\u0105\u0107 teraz wydaje si\u0119 tak samo odleg\u0142a jak ta, kt\u00f3ra od kilkudziesi\u0119ciu lat toczy si\u0119 w Izraelu i strefie Gazy. Ale przecie\u017c do Iraku maj\u0105 pojecha\u0107 nasze wojska.
\nDzi\u015b, gdybym by\u0142a osob\u0105 ciesz\u0105c\u0105 si\u0119 publicznym i powszechnym zaufaniem, ch\u0119tnie powt\u00f3rzy\u0142abym akcj\u0119 Johna Lennona i jego \u017cony Yoko Ono lub zorganizowa\u0142abym jaki\u015b inny protest. Cho\u0107 wiem, \u017ce pewnie nie odnios\u0142o by to \u017cadnego skutku. Ci, kt\u00f3rzy podejmuj\u0105 decyzj\u0119 o dzia\u0142aniach wojennych maj\u0105 gdzie\u015b opini\u0119 publiczn\u0105. Lennon i Yoko nazwali swoj\u0105 akcj\u0119 „Bed-in”. Zamkn\u0119li si\u0119 w domu i przez kilkadziesi\u0105t dni nie wychodzili z \u0142\u00f3\u017cka. W po\u015bcieli przyjmowali wizyty znajomych i dziennikarzy. Nawet tych z kamerami telewizyjnymi. Akcji towarzyszy\u0142o has\u0142o: „Make love not war”. Wtedy te\u017c powsta\u0142a piosenka „This is Christmas \/ war is over”, kt\u00f3ra co roku w okolicach Gwiazdki puszczaj\u0105 wszystkie stacje radiowe. Lennon napisa\u0142 wiele pacyfistycznych protest song\u00f3w. Dla mnie najpi\u0119kniejsza by\u0142a zawsze ballada „Imagine”, nios\u0105ca przes\u0142anie, \u017ce gdy wszyscy zjednocz\u0105 si\u0119 w idei pokoju \u015bwiat b\u0119dzie wolny od wojny. Utopia prawda? Ale wiele bym da\u0142a, by sta\u0142a si\u0119 prawd\u0105.
\nW muzyce polskiej te\u017c powsta\u0142o wiele pacyfistycznych piosenek. Ale nie teraz. Bo „Keine grenzen” \u015bpiewane przez Ich troje to bardziej hymn na cze\u015b\u0107 Unii Europejskiej. Dlatego mam wra\u017cenie, \u017ce ci\u0105gle \u017cyjemy w \u015bwiecie z\u0142udy. My\u015blimy, \u017ce wojna w Iraku jest od nas bardzo daleko. A\u017c chce si\u0119 spyta\u0107. „Dlaczego?” przecie\u017c \u015bwiat ju\u017c dawno si\u0119 skurczy\u0142, a granice najodleglejszych kraj\u00f3w przesun\u0119\u0142y si\u0119 i s\u0105 w zasi\u0119gu kilkunastogodzinnego lotu samolotem. A to w\u0142a\u015bnie samolot rzuci\u0142 kiedy\u015b bomb\u0119 na Hiroszim\u0119. I co z tego, \u017ce pono\u0107 tam narodzi\u0142a si\u0119 pacyfka? Skoro kilkadziesi\u0105t lat po tych wszystkich najgorszych do\u015bwiadczeniach XX wieku ludzko\u015b\u0107 nie wyci\u0105gn\u0119\u0142a \u017cadnych wniosk\u00f3w?<\/p>\n
COGITO 6\/2003 (193)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jedno \u017cycie masz, komu dasz ten kwiat? \/ Nie id\u017a za rzek\u0119 zginiesz tam \/ komu dasz ten kwiat? \u017bycia swego kwiat? \/ kiedy zza rzeki padnie strza\u0142? \/ ludzie nie gi\u0144cie wy ocalicie \u015bwiat \/ ludzie ludzie szkoda was. … Continue reading