Ta noc by\u0142a jedn\u0105 z takich poci\u0105gowych nocy, kiedy pijany \u017co\u0142nierz wraca z przepustki, matka karmi\u00a0 zasmarkanego bobasa w dziurawych \u015bpiochach, wk\u0142adaj\u0105cego swoje brudne paluchy do g\u0119by a nastolatki pij\u0105 piwo i wyrzucaj\u0105 butelki za okno.<\/p>\n
To by\u0142a w\u0142a\u015bnie taka noc. I taki poci\u0105g. Siedzia\u0142a na plecaku i udawa\u0142a, \u017ce czyta „Zamek”. Mimo \u017ce plecak ulokowany zosta\u0142 naprzeciwko brudnej, cuchn\u0105cej moczem toalety cieszy\u0142a si\u0119 z tego miejsca. By\u0142a to pierwsza rzecz, z kt\u00f3rej si\u0119 cieszy\u0142a. Pierwsza od tygodnia. Tego zmarnowanego, namiotowego tygodnia. My\u015bla\u0142a o nim. I o tych ludziach, od kt\u00f3rych uciek\u0142a. Rozpami\u0119tywa\u0142a wszystkie ich s\u0142owa i gesty. Chcia\u0142a opowiedzie\u0107 komu\u015b. O piwie, kt\u00f3re pili ukradkiem aby nie da\u0107 jej ani kropli. O tym jak si\u0119 poczu\u0142a widz\u0105c butelki ukryte za ich plecami. O tej w\u0119dr\u00f3wce nad morze, kiedy sz\u0142a za nimi. Obca. Niepotrzebna. Mieli i\u015b\u0107 do kina. Bez niej. Powiedzieli, \u017ce wybieraj\u0105 si\u0119 na pla\u017c\u0119. Kiedy wsta\u0142a z koca chc\u0105 i\u015b\u0107 z nimi nie zaprotestowali, ale klucz\u0105c w\u015br\u00f3d wydm starali si\u0119 j\u0105 zgubi\u0107. Chcia\u0142a opowiedzie\u0107 komu\u015b co czu\u0142a spostrzeg\u0142szy si\u0119, \u017ce na pla\u017cy nie ma nikogo. Teraz pragn\u0119\u0142a, by kto\u015b jej powiedzia\u0142:<\/p>\n
– Oni byli \u017ali.<\/p>\n
Pragn\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142czucia. Patrzy\u0142a jak ludzie nad ni\u0105 wisz\u0105 w nienaturalnych pozycjach. Jak czytaj\u0105 przy tym ksi\u0105\u017cki lub gazety albo zamy\u015bleni patrz\u0105 gdzie\u015b przed siebie. Jak \u015bpi\u0105 na umywalkach i w tej toalecie, w kt\u00f3rej jaki\u015b pasa\u017cer postawi\u0142 sw\u00f3j zaplombowany rower przykuty \u0142a\u0144cuchem do muszli klozetowej. „Do smrodu mo\u017cna si\u0119 przyzwyczai\u0107” – pomy\u015bla\u0142a spogl\u0105daj\u0105c na dziadka siedz\u0105cego na brudnej desce i jedz\u0105cego kanapk\u0119 i czarnym salcesonem. Jad\u0142 j\u0105 d\u0142ugo i bardzo wolno jakby rozkoszuj\u0105c si\u0119 smakiem t\u0142uszczyku i chrz\u0105stek. \u017bu\u0142 j\u0105 zlizuj\u0105c co chwila t\u0142uszczyk z brudnych palc\u00f3w.<\/p>\n
– Dobre – powiedzia\u0142 do niej i przymru\u017cy\u0142 filuternie oko. – Moja synowa robi\u0142a. \u015awietna z niej gospodyni. Nikt nie robi takiego salcesonu. To najlepsza gospodyni jak\u0105 znam.<\/p>\n
S\u0142ucha\u0142a przez bardzo kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 po czym zn\u00f3w pogr\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 w my\u015blach b\u0142\u0105dz\u0105cych po namiotowym tygodniu. Chcia\u0142a komu\u015b opowiedzie\u0107 o urodzinach, podczas kt\u00f3rych nikt nie z\u0142o\u017cy\u0142 jej \u017cycze\u0144 a tylko wszyscy pytali:<\/p>\n
– No! Ma\u0142a! Kiedy postawisz flaszk\u0119?!<\/p>\n
Chcia\u0142a, by kto\u015b j\u0105 spyta\u0142 sk\u0105d i dok\u0105d jedzie. Cisza. Mimo stukotu k\u00f3\u0142 i opowie\u015bci dziadka by\u0142a cisza.<\/p>\n
Poci\u0105g zahamowa\u0142. Dziadkowa kanapka z salcesonem przylepi\u0142a si\u0119 do \u015bciany. Brudnej i cuchn\u0105cej moczem jak ca\u0142a toaleta. Dziadek w z\u0142o\u015bci mrukn\u0105\u0142 Co\u015b pod nosem i przejecha\u0142 palcem po ot\u0142uszczonej \u015bcianie gdzie zosta\u0142y \u015blady salcesonu. Kiedy ca\u0142y t\u0142uszcz znalaz\u0142 si\u0119 na brudnym palcu, obliza\u0142 go.<\/p>\n
Stan\u0119li na stacji. Do wagonu wesz\u0142o par\u0119 os\u00f3b. Mi\u0119dzy nimi by\u0142 m\u0142ody ch\u0142opak w zielonej koszulce.<\/p>\n
– Co to za stacja? – Spyta\u0142 dziadek ruszaj\u0105c pe\u0142nymi ustami.<\/p>\n
– Koszalin – odpar\u0142.<\/p>\n
Spojrza\u0142a na niego.<\/p>\n
– Siadaj na moim plecaku – powiedzia\u0142a przesuwaj\u0105c si\u0119. Usiad\u0142. Nie wiedzia\u0142a jak zacz\u0105\u0107 rozmow\u0119. Zrezygnowana wzi\u0119\u0142a do r\u0119ki „Zamek”, ale kiedy otworzy\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119 poczu\u0142a jak kartki uciekaj\u0105 jej z r\u0105k. Ch\u0142opak macha\u0142 „Zamkiem” i krzycza\u0142:<\/p>\n
– Pos\u0142uchaj! Pos\u0142uchaj! Dlaczego tak si\u0119; sta\u0142o???! By\u0142em z ni\u0105 przez pi\u0119\u0107 lat i nagle odesz\u0142a z moim kumplem. Pomaga\u0142em jej we wszystkim. Wykafelkowa\u0142em \u0142azienk\u0119, wyremontowa\u0142em domek na dzia\u0142ce. Wszystko! Rozumiesz?! Wszystko! A teraz ona z nim. Dlaczego?<\/p>\n
S\u0142ucha\u0142a tego jak przez mg\u0142\u0119. „Dlaczego? To ja powinnam spyta\u0107. Dlaczego on mo\u017ce si\u0119 wygada\u0107 a ja nie?” – Patrzy\u0142a z przera\u017ceniem na pie\u015b\u0107 spadaj\u0105c\u0105 na ksi\u0105\u017ck\u0119. „Co mnie podkusi\u0142o, \u017ceby pozwoli\u0107 mu usi\u0105\u015b\u0107?” – Pyta\u0142a sam\u0105 siebie.<\/p>\n
– Moja synowa to robi\u0142a. Dobr\u0105 mam synow\u0105. Wracam od niej.<\/p>\n
Dziadek zn\u00f3w jad\u0142 kanapk\u0119. Tym razem z pol\u0119dwic\u0105. Wida\u0107 by\u0142o jak ro\u015bnie w jego bezz\u0119bnych ustach. Lidzie nadal stali jak w letargu. Kto\u015b czyta\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119, ale nikt mu jej nie wyrywa\u0142, nie wali\u0142 w ni\u0105 pi\u0119\u015bci\u0105. Kto\u015b odmawia\u0142 r\u00f3\u017caniec, \u015bpiewa\u0142, spa\u0142.<\/p>\n
Teraz odprowadzi\u0142a mnie na poci\u0105g i dopiero jak przysz\u0142o si\u0119 zegna\u0107 powiedzia\u0142a, \u017ce jest z tamtym! Co ja jej zrobi\u0142em? Odpowiedz! Odpowiedz mi! – Krzykn\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno i uderzy\u0142 Kafk\u0105 o \u015bcian\u0119 poci\u0105gu.<\/p>\n
– Nie wiem, co mo\u017cesz zrobi\u0107 – odpar\u0142a my\u015bl\u0105c o namiocie, pla\u017cy, piwie. – Prawdopodobnie nic nie mo\u017cesz. A jedynie musisz.<\/p>\n
Spojrza\u0142 na ni\u0105 ze zdziwieniem. Obserwowa\u0142a dziadka, kt\u00f3ry porusza\u0142 ustami wyrzucaj\u0105c z nich pochwalne s\u0142owa pod adresem synowej.<\/p>\n
– Sk\u0105d jeste\u015b? \u2013 spyta\u0142a ch\u0142opaka.<\/p>\n
Dziadek odwija\u0142 ju\u017c trzeci\u0105 kanapk\u0119.<\/p>\n
– B\u0142ogos\u0142awiona niech b\u0119dzie – g\u0142os dziadka zmiesza\u0142 si\u0119 z jego g\u0142osem.<\/p>\n
– Ze S\u0142awna.<\/p>\n
– Po przyje\u017adzie do domu r\u00f3b co\u015b. K\u0142adziesz si\u0119 wieczorem. Wstajesz rano. Wypocz\u0119ty. Czujesz si\u0119 potrzebny.<\/p>\n
M\u00f3wi\u0142a ju\u017c dobre kilka minut i nagle poczu\u0142a, \u017ce jest sama. Bardziej ni\u017c przed chwil\u0105. Spojrza\u0142a w stron\u0119 drzwi. By\u0142y otwarte. Szeroko. Na peron. Podesz\u0142a do nich. Migotliwe \u015bwiat\u0142o ukazywa\u0142o napis: S\u0141AWNO. Podarty Kafka rozk\u0142ada\u0142 swoje kartki na torach i razem z b\u0142yszcz\u0105cymi zieleni\u0105 plecami gin\u0105\u0142 w mroku. Poci\u0105g ruszy\u0142.<\/p>\n
1986<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ta noc by\u0142a jedn\u0105 z takich poci\u0105gowych nocy, kiedy pijany \u017co\u0142nierz wraca z przepustki, matka karmi\u00a0 zasmarkanego bobasa w dziurawych \u015bpiochach, wk\u0142adaj\u0105cego swoje brudne paluchy do g\u0119by a nastolatki pij\u0105 piwo i wyrzucaj\u0105 butelki za okno. To by\u0142a w\u0142a\u015bnie taka … Continue reading