Przeczyta\u0142am ostatnio na jednym z portali o urodzaju w \u015bl\u0105skich lasach na grzyby halucynogenne. Po plecach przebieg\u0142 mi dreszcz. Dreszcz strachu, o kt\u00f3rym zapomnia\u0142am. Dlaczego? W tym roku min\u0119\u0142a dwudziesta rocznica \u015bmierci Micha\u0142a.
\nTo by\u0142 m\u00f3j r\u00f3wie\u015bnik, rodzony i jedyny brat mojego ch\u0142opaka. Wtedy, dwadzie\u015bcia lat temu siedzieli\u015bmy u nich w domu. Nie pami\u0119tam kto przyni\u00f3s\u0142 grzyby. Pami\u0119tam, \u017ce jedli\u015bmy je wszyscy. Cho\u0107 ja najmniej. Czy by\u0142am taka \u015bwi\u0119ta? Ale\u017c sk\u0105d! Przecie\u017c niemal codzienne pali\u0142am marihuan\u0119. Wiedzia\u0142am co to LSD. Raz po za\u017cyciu przez p\u00f3\u0142torej godziny relacjonowa\u0142am co dzieje si\u0119 na budowie, podaj\u0105c szczeg\u00f3\u0142owe informacje na temat ruch\u00f3w robotnik\u00f3w, cho\u0107 budowa \u015bwieci\u0142a pustkami. By\u0142a g\u0142\u0119boka noc, a koparki sta\u0142y nieruchomo…
\nNa te grzyby te\u017c mia\u0142am ochot\u0119. Tyle, \u017ce namawia\u0142a mnie na nie kole\u017canka, kt\u00f3rej po prostu i zwyczajnie, po ludzku nie lubi\u0142am. Ja w\u0142a\u015bciwie na z\u0142o\u015b\u0107 jej sko\u0144czy\u0142am \u201ekonsumpcj\u0119\u201d na jednym ma\u0142ym grzybku, kt\u00f3ry zreszt\u0105 wyplu\u0142am, bo tak mnie wkurzy\u0142o to namawianie. Szybko te\u017c posz\u0142am do domu. Co dzia\u0142o si\u0119 dalej? Wiele. Tak naprawd\u0119 skutki owego \u201egrzybowego wieczoru\u201d trwaj\u0105… do dzi\u015b.
\nNajpierw znikn\u0105\u0142 Romek. Wyszed\u0142 p\u00f3\u0142 godziny po mnie, niby do domu. Znalaz\u0142 si\u0119 dopiero po kilkunastu godzinach w ma\u0142ej miejscowo\u015bci pod Warszaw\u0105 na przystanku PKS i to zupe\u0142nie nagi. Ta opowie\u015b\u0107 najpierw nas \u015bmieszy\u0142a, bo wtedy wydawa\u0142o nam si\u0119 to takie cool i odlotowe. Romka zabiera\u0142o pogotowie w kaftanie bezpiecze\u0144stwa. On szala\u0142. Widzia\u0142 co\u015b, czego to \u201eg\u0142upie\u201d naszym w\u00f3wczas zdaniem, pogotowie nie widzia\u0142o. Niestety przez trzy tygodnie Romek le\u017ca\u0142 przywi\u0105zany pasami do \u0142\u00f3\u017cka. Nie kojarzy\u0142 niczego ze \u015bwiata zewn\u0119trznego. Podawano mu leki uspokajaj\u0105ce, bo gdy tylko odzyskiwa\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107 dostawa\u0142 sza\u0142u i wykrzykiwa\u0142 zupe\u0142nie niezrozumia\u0142e rzeczy. Rodzice Romka odchodzili od zmys\u0142\u00f3w. Zw\u0142aszcza, \u017ce lekarze nie dawali szans, \u017ce jeszcze kiedykolwiek ich syn b\u0119dzie \u015bwiadom tego, co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142. Nie wiadomo by\u0142o nawet, czy Romek kiedykolwiek b\u0119dzie kojarzy\u0142, jak si\u0119 nazywa. Jego rodzice musieli na dodatek pokry\u0107 koszty zdemolowanego przystanku i karetki, bo trenuj\u0105cy sztuki walki Romek odznacza\u0142 si\u0119 nieprzeci\u0119tn\u0105 si\u0142\u0105 i niemal rozrywa\u0142 kaftan. Na szcz\u0119\u015bcie rodzice Romka mieli pieni\u0105dze. Sta\u0107 ich by\u0142o te\u017c na op\u0142acenie terapii.
\nInaczej by\u0142o z Paw\u0142em. Ten trafi\u0142 do szpitala trzy dni po \u201egrzybowym wieczorze\u201d. Te trzy dni trwa\u0142y poszukiwania ch\u0142opaka, kt\u00f3ry po zjedzeni grzyb\u00f3w wsta\u0142, wyszed\u0142 i podobnie jak Romek… znikn\u0105\u0142. Przemarzni\u0119ty, przemoczony znalaz\u0142 si\u0119 w krzakach nad Wis\u0142\u0105. Rodzice Paw\u0142a nie byli tak maj\u0119tni jak Romka. Nie sta\u0107 ich by\u0142o na prywatne kliniki. Dlatego Pawe\u0142 ze stanu odurzenia grzybami nigdy tak naprawd\u0119 nie wyszed\u0142. Po miesi\u0105cach obserwacji w szpitalu psychiatrycznym stwierdzono u niego psychoz\u0119 maniakaln\u0105, depresj\u0119, paranoj\u0119 i ju\u017c sama nie wiem co jeszcze. Wiem tylko, \u017ce wszystko to wywo\u0142a\u0142o przedawkowanie zawartej w grzybach psylocybiny. Du\u017co p\u00f3\u017aniej wyczyta\u0142am, \u017ce ona nie rozk\u0142ada si\u0119 w grzybach r\u00f3wnomiernie. W jednym grzybie mo\u017ce by\u0107 jej wi\u0119cej ni\u017c w innym i to nawet wi\u0119kszym.
\nPawe\u0142 na szcz\u0119\u015bcie \u017cyje, a… Micha\u0142?
\nBrat mojego ch\u0142opaka po zjedzeniu grzyb\u00f3w zapad\u0142 w dziwny stan. Po pierwsze w og\u00f3le przesta\u0142 si\u0119 my\u0107, a po drugie zacz\u0105\u0142 mie\u0107 napady l\u0119ku. Wygl\u0105da\u0142o to na co\u015b o wiele \u0142agodniejszego ni\u017c to, co dzia\u0142o si\u0119 z Romkiem czy Paw\u0142em. A jednak! Z tygodnia na tydzie\u0144 z Micha\u0142em by\u0142o coraz gorzej. Zabrania\u0142 zapala\u0107 w mieszkaniu \u015bwiat\u0142o, kaza\u0142 sobie obwi\u0105zywa\u0107 pi\u0119\u015b\u0107 szalikiem, by broni\u0107 si\u0119 przed szatanem. Ten stan trwa\u0142 prawie rok. Po roku Micha\u0142 powiesi\u0142 si\u0119 we w\u0142asnym domu. Na dodatek na stule, kt\u00f3r\u0105 ukrad\u0142 z ko\u015bcio\u0142a z konfesjona\u0142u. To trwa\u0142o kilka sekund. Micha\u0142 pchn\u0105\u0142 okno tak, \u017ce szyba spad\u0142a na d\u00f3\u0142. Jego matka zbieg\u0142a zbiera\u0107 szk\u0142o. Wtedy Micha\u0142 wyrzuci\u0142 wszystkich z pokoju i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w nim od \u015brodka. M\u00f3j ch\u0142opak wszed\u0142 tam prawie z drzwiami, gdy us\u0142ysza\u0142 rumor. Micha\u0142 le\u017ca\u0142 na pod\u0142odze ze stu\u0142\u0105 na szyi. Wezwane pogotowie stwierdzi\u0142o zgon. Ja przyjecha\u0142am ju\u017c po pr\u00f3bach reanimacji. Micha\u0142 by\u0142 jeszcze ciep\u0142y. Nie wierzy\u0142am, \u017ce nie \u017cyje. Wyj\u0105c, czeka\u0142am na kolejne pogotowie i cud. Ten jednak nie nast\u0105pi\u0142. Przyjechali za to ludzie z czarnym workiem, do kt\u00f3rego prawie dwumetrowy Micha\u0142 nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 zmie\u015bci\u0107. Dlatego po\u0142o\u017cyli go na wierzchu. Gdy podnie\u015bli worek g\u0142owa Micha\u0142a odchyli\u0142a si\u0119 do ty\u0142u. Wtedy pierwszy raz w \u017cyciu widzia\u0142am martwego cz\u0142owieka…
\nOd tamtej pory codziennie patrz\u0119 na stoj\u0105ce na p\u00f3\u0142ce zdj\u0119cie Micha\u0142a. W listopadzie stukn\u0119\u0142aby mu czterdziestka. Gdyby nie grzyby mo\u017ce zosta\u0142by znanym poet\u0105? W ko\u0144cu pisa\u0142 pi\u0119kne wiersze. Mo\u017ce i wysportowany Romek zosta\u0142by sportowcem? A tak… nigdy nie sko\u0144czy\u0142 nawet szko\u0142y \u015bredniej. Mo\u017ce gdyby nie grzyby, Pawe\u0142 zosta\u0142by malarzem? A tak… Spotka\u0142am kiedy\u015b jego matk\u0119 \u2013 poszarza\u0142\u0105 i starsz\u0105 niemal o wiek. Spojrza\u0142a z zazdro\u015bci\u0105 na w\u00f3zek, w kt\u00f3rym le\u017ca\u0142 m\u00f3j kilkumiesi\u0119czny w\u00f3wczas syn. \u201eJa ju\u017c wnuk\u00f3w si\u0119 nie doczekam\u201d \u2013 powiedzia\u0142a i pokiwawszy g\u0142ow\u0105 ze smutkiem powiedzia\u0142a, \u017ce Pawe\u0142 ma schizofreni\u0119 i rent\u0119.
\nO \u015bmierci Micha\u0142a d\u0142ugo nie mog\u0142am opowiada\u0107 nie wpadaj\u0105c w histeri\u0119. To pierwszy raz, gdy opisuj\u0119 t\u0119 histori\u0119. Ju\u017c umiem. Czas zrobi\u0142 swoje. Ale to nie oznacza, \u017ce on leczy rany. On jednie uczy z nimi \u017cy\u0107. Ja z t\u0105 ran\u0105, \u017ce mo\u017ce wtedy, gdy wszyscy brali grzyby by\u0142am za ma\u0142o stanowcza i za bardzo egoistycznie nastawiona do \u015bwiata, \u017cyj\u0119 od dwudziestu lat. Przecie\u017c, gdyby nie moja niech\u0119\u0107 do kole\u017canki, wzi\u0119\u0142abym te grzyby, jak inni. A tak… z tamtego towarzystwa pozostaj\u0119 jedn\u0105, kt\u00f3rej \u017cycie toczy si\u0119 w miar\u0119 normalnie, cokolwiek to s\u0142owo nie znaczy…
\nNie czuj\u0119 si\u0119 przez to niestety lepiej.<\/p>\n
7 listopada 2007<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przeczyta\u0142am ostatnio na jednym z portali o urodzaju w \u015bl\u0105skich lasach na grzyby halucynogenne. Po plecach przebieg\u0142 mi dreszcz. Dreszcz strachu, o kt\u00f3rym zapomnia\u0142am. Dlaczego? W tym roku min\u0119\u0142a dwudziesta rocznica \u015bmierci Micha\u0142a. To by\u0142 m\u00f3j r\u00f3wie\u015bnik, rodzony i jedyny … Continue reading