![\"_DSC2798\"](\"http:\/\/piekarska.com.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/DSC2798-300x232.jpg\")
Na portalu „Dziennik teatralny” ukaza\u0142a si\u0119 pierwsza recenzja spektaklu „Bubloteka”.<\/p>\nNa portalu „Dziennik teatralny” ukaza\u0142a si\u0119 pierwsza recenzja spektaklu „Bubloteka”.<\/p>\n
Biblioteka pe\u0142na bubli<\/strong><\/p>\n Spektakl \u201eBubloteka” w re\u017cyserii Ma\u0142gorzaty Karoliny Piekarskiej doskonale punktuje i obna\u017ca relacje interpersonalne oraz prawid\u0142owo\u015bci rz\u0105dz\u0105ce wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiatem, w kt\u00f3rym na piedestale nie stoj\u0105 ju\u017c autorytety, czy \u015bwiatli ojcowie narodu, <\/em> \u201eBubloteka” to pozornie b\u0142aha opowie\u015b\u0107 z gorzkim mora\u0142em opisuj\u0105ca przypadek niejakiego Piotra, kt\u00f3ry pr\u00f3buj\u0105c ratowa\u0107 swoje ma\u0142\u017ce\u0144stwo zdecydowa\u0142 si\u0119 na terapi\u0119 i podj\u0105\u0142 prac\u0119 w bibliotece, lecz ta zupe\u0142nie nie licuje z jego pasjami i dotychczasowym do\u015bwiadczeniem zawodowym. \u00d3w Piotr miast poleca\u0107 czytelnikom wypo\u017cyczaj\u0105cym ksi\u0105\u017cki warto\u015bciowe publikacje, wciska im bezwarto\u015bciowe biografie celebryt\u00f3w. Szybko okazuje si\u0119, \u017ce czyni tak dlatego, i\u017c na kartach poczytnych \u201ebestseller\u00f3w” znajduj\u0105 si\u0119 jego zdj\u0119cia, gdy\u017c nie jest on wcale pasjonatem dobrej literatury, a licz\u0105cym na rozpoznanie i poklask znanym aktorem serialowym. Niejaki Piotr Z (Zacharjasz Muszy\u0144ski) nawet nie pr\u00f3buje udawa\u0107 bibliotekarza, lecz nie wychodz\u0105c z roli, nieustannie napina si\u0119 i pr\u0119\u017cy, marz\u0105c o tym, by ktokolwiek z czytelnik\u00f3w biblioteki rozpozna\u0142 w nim s\u0142awnego aktora. Muszy\u0144ski wykreowa\u0142 dobrze posta\u0107 zadufanego w sobie celebryty \u2013 cierpi\u0119tnika skazanego na terapi\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105. Z wygl\u0105du nieco przypomina ekscentrycznego w\u0142oskiego podrywacza. Tymczasem druga z postaci \u2013 Andrzej S. (Janusz Le\u015bniewski) \u015bwietnie hamuje jego zap\u0119dy i dzia\u0142a niczym propedeutyk wiedzy o normalnym \u017cyciu z dala od b\u0142ysku fleszy. Jego spok\u00f3j, opanowanie i styl prowadzenia rozmowy z bibliotekarzem przywodzi na my\u015bl metody majeutyczn\u0105 i elenktyczn\u0105 stosowane ongi\u015b przez Sokratesa. Podaj\u0105c si\u0119 za zwyk\u0142ego taks\u00f3wkarza przychodzi do biblioteki szukaj\u0105c warto\u015bciowej lektury. Niby to nie zna si\u0119 na ksi\u0105\u017ckach, co\u015b tam kiedy\u015b czyta\u0142, ale szuka wskaz\u00f3wek dotycz\u0105cych tego, co jest teraz modne i warte przeczytania. Wik\u0142a si\u0119 w dyskusj\u0119 maj\u0105c\u0105 na celu wsp\u00f3lne dotarcie do prawy o kondycji wsp\u00f3\u0142czesnej literatury, a to z kolei stanowi jedynie pretekstem do wystawienia \u015bwiadectwa o stanie kultury. Jednak\u017ce szybko okazuje si\u0119, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesne bestsellery to sterta bubli, a prawdziwe arcydzie\u0142a \u015bwiatowej literatury wycofano z oficjalnego obiegu i z\u0142o\u017cone na pod\u0142odze w brudnej toalecie. Andrzej S. zosta\u0142 ukazany jako pe\u0142en cn\u00f3t rycerz na bia\u0142ym koniu (zbroj\u0119 zast\u0105pi\u0142 prochowiec wskazuj\u0105cy raczej na detektywa), przedstawiciel starego porz\u0105dku walcz\u0105cy o restytucj\u0119 miejsca cennych dla kultury ludzkiej dzie\u0142 literackich. Niestety, zosta\u0142 on jedynie wci\u0105gni\u0119ty w intryg\u0119 Basi- \u017cony Piotra Z. i w finale jego edukacyjno-umoralniaj\u0105ca misja ko\u0144czy si\u0119 niepowodzeniem.<\/em><\/p>\n Abstrahuj\u0105c od fabu\u0142y i wykonania, warto doda\u0107, \u017ce na uwag\u0119 zas\u0142uguje prosty, aczkolwiek bardzo trafiony koncept scenograficzny, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce widz mo\u017ce wcieli\u0107 si\u0119 w rol\u0119 podgl\u0105dacza, kt\u00f3ry zagl\u0105da do intymnego \u015bwiata ma\u0142ej, osiedlowej warszawskiej biblioteki. Wra\u017cenie to pot\u0119guje ciep\u0142e o\u015bwietlenie.<\/em><\/p>\n Podsumowuj\u0105c, to jeden z tych spektakli, z kt\u00f3rych wychodzi si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do samego siebie, gdy\u017c w ko\u0144cu w spos\u00f3b wywa\u017cony kto\u015b nakre\u015bli\u0142 niuanse wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci przesyconej poczytnymi i zdobywaj\u0105cymi rzesze fan\u00f3w bublami, kt\u00f3re niestety zmieniaj\u0105 oblicze wsp\u00f3\u0142czesnej kultury i kszta\u0142tuj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 dorastaj\u0105cych pokole\u0144. To tak\u017ce artystyczny sprzeciw przeciwko tworzeniu iluzji poch\u0142aniaj\u0105cej masy, homogenizacji kultury i klasyfikowaniu literatury (i nie tylko!) na dobr\u0105 i z\u0142\u0105 wed\u0142ug kryterium zwi\u0105zanego z ilo\u015bci\u0105 czytelnik\u00f3w.<\/em><\/p>\n Magdalena Mikrut-Majeranek \u017ar\u00f3d\u0142o:\u00a0http:\/\/www.dziennikteatralny.pl\/artykuly\/biblioteka-pelna-bubli.html<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na portalu „Dziennik teatralny” ukaza\u0142a si\u0119 pierwsza recenzja spektaklu „Bubloteka”. Biblioteka pe\u0142na bubli Spektakl \u201eBubloteka” w re\u017cyserii Ma\u0142gorzaty Karoliny Piekarskiej doskonale punktuje i obna\u017ca relacje interpersonalne oraz prawid\u0142owo\u015bci rz\u0105dz\u0105ce wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiatem, w kt\u00f3rym na piedestale nie stoj\u0105 ju\u017c autorytety, czy … Continue reading
\na gwiazdy i gwiazdeczki l\u015bni\u0105ce na szklanym ekranie, bynajmniej nie za spraw\u0105 w\u0142asnego talentu, lecz raczej zgubnych na\u0142og\u00f3w.<\/em>
\nSpektakl ten zosta\u0142 przygotowany w ramach Obserwatorium Artystycznego ENTR\u00c9E w Teatrze Rozrywki. Natomiast prapremiera sztuki mia\u0142a miejsce 19 grudnia 2015 roku w chorzowskim teatrze. Tytu\u0142 stanowi kontaminacj\u0119 powsta\u0142\u0105 w wyniku po\u0142\u0105czenia s\u0142\u00f3w \u201ebubel” i \u201ebiblioteka” i referuje tematyk\u0119 poruszan\u0105 podczas spektaklu, kt\u00f3ry dobrze oddaje stan wsp\u00f3\u0142czesnej popkultury. \u201eBubloteka” to tak\u017ce nazwa muzyczno-satyrycznej audycji nadawanej w drugiej po\u0142owie lat 80. w Programie IV Polskiego Radia. Co ma wsp\u00f3lnego spektakl z audycj\u0105 radiow\u0105? Z pewno\u015bci i jedno i drugie stanowi satyr\u0119 na wsp\u00f3\u0142czesne spo\u0142ecze\u0144stwo i kultur\u0119 popularn\u0105.<\/em><\/p>\n
\nDziennik Tearalny Katowice
\n31 grudnia 2015<\/p>\n